Fractievoorzitter van PvdA-GroenLinks Erik Nobel heeft tijdens de raadsvergadering van 15 juni de volgende Algemene Politieke Beschouwing uitgesproken.
Voorzitter, college, leden van de raad,
Ruim een jaar geleden trad dit college aan. Dat ging niet zonder slag of stoot. Zowel raad als college zijn constructief aan het werk gegaan. De wittebroodsweken zijn voorbij. Nu moeten resultaten gehaald worden. Die zien we ook wel. Het college trad aan in een tijd waarin veel geregeld moest worden. De invoering van de transities stond op het programma en dat is gelukt. We hebben daar waardering voor.
Dat neemt niet weg dat, als wij in het college gezeten hadden, andere keuzes gemaakt zouden zijn. Voor wat betreft de huishoudelijke verzorging zouden wij wel eerst voor het wettelijk voorgeschreven keukentafelgesprekken gekozen hebben en niet bij bijna iedereen 30% van de huishoudelijke zorg ontnomen hebben. Het gaat ons om maatwerk en dat bereik je niet met generieke maatregelen en generieke kortingen. Maatwerk in de zorg, maatwerk in de ondersteuning en maatwerk in het vervoer.
Met de keukentafelgesprekken, hadden we ook gelijk de mogelijkheid gegrepen om bij mensen over de vloer te komen. We hadden de kans gehad om gevallen van schrijnende armoede of andere sociale problemen te signaleren. Dit college en deze raad vond dat niet nodig. Het is een keuze en wij hebben al vele malen duidelijk gemaakt, dat het niet onze keuze is. En we zijn blij dat we daarin niet langer alleen staan, maar zij het te laat, nu ook steun krijgen van het CDA. Uit de jaarcijfers blijkt dat het geld er voor was. Je moet alleen dan wel de wil hebben om het ervoor uit te geven.
Het college heeft in het kader van de participatie gesprekken gevoerd met de dorpsbelangenverenigingen. Een goed initiatief. Het laat zien dat het college burgerparticipatie belangrijk vindt. PvdA-GroenLinks is een voorstander van inwoners vroeger en intensiever betrekken bij plannen en ontwikkelingen. Maar het gaat, naar onze mening, niet alleen om inwoners te horen over ruimtelijke onderwerpen. Het gaat ons vooral ook om een intensiever op elkaar betrokken zijn. Inwoners met mooie ideeën dienen ondersteund te worden met ruimte, tijd, geld en kennis, om ze zo vooruit te helpen. Het gaat dan ook om ideeën die niet strak passen bij wat het college zelf wil.
Noaberschap, omzien naar elkaar en elkaar de helpende hand reiken als er iets is. Er zijn goede initiatieven op dit terrein, zoals in hulpdienst in Klarenbeek of de Stichting Tamara in Terwolde. Die verdienen navolging. Het gaat om het stimuleren van samenwerking tussen actieve groepen in een wijk of kern. Om verbinden en gezamenlijkheid. Om versterken en vertrouwen. Om insluiting in plaats van uitsluiting. Daarom zouden wij niet alleen met de dorpsbelangenverenigingen gesproken hebben, maar ook met de sport-, en de muziekverenigingen, de kerken en andere organisaties die geworteld zijn in de kernen en in de lokale samenleving. We hebben daar in het recente verleden verschillende keren op aangedrongen, maar u hebt dat advies naast u neergelegd.
In het verbinden ligt volgens ons ook de taak van de buurtsportcoach, die naar onze mening buurtcoach of dorpscoach zou moeten heten. Zo’n naam geeft klip en klaar aan wat de werkelijke taak van deze mensen is. Sport is slechts één middel om mensen uit een isolement te halen en te verbinden, maar er zijn nog vele andere. De dorpscoach heeft daar een belangrijke taak en kan zo bijdragen aan de kanteling en de transformatie zoals die ons voor ogen staat. Daarbij werkt de verbinding aan één sportvereniging eerder belemmerend, dan dat het mogelijkheden biedt om buiten de kaders te kunnen denken. Initiatieven om van de buurtcoach een langer lopende functie te maken kunnen nog steeds op onze steun rekenen.
Er zijn ook stappen gezet op het energie terrein. De zonnepanelen op het gemeentehuis gaan er komen. Wij vinden het een goed vervolg, gegeven aan het idee van PvdA-GroenLinks, gedaan in de campagne in 2010 bij het debat in Teuge.
Met de voorbereidingen hadden we dan wel weer even gewacht tot het broedseizoen zou zijn afgelopen. Het rigoureus weghalen van de begroeiing rondom het gemeentehuis en, zeer waarschijnlijk, daarmee ook de nesten van struikbroeders zoals de merels en winterkoning, is een keuze. Wij zouden een maandje later zijn gestart, zodat dit initiatief ook voor de vogels duurzaam zou zijn uitgepakt.
Het college ziet ook wel in dat, met de plaatsing van zonnepanelen op de gemeentehuis alleen, nooit voldaan kan worden aan de doelstelling om in 2030 een energie neutrale gemeente te zijn. Daar heb je andere maatregelen voor nodig. Van verschillende kanten wordt daarop gewezen. In de energienota die het college ons gestuurd heeft, nota bene door het college de nota duurzaamheid genoemd, erkent het college dit ook. Echter, wil je de energietransitie echt vorm geven, dan kan je volgens PvdA-GroenLinks niet om wind- en waterenergie heen.
Deze coalitie moet er niet aan denken dat windenergie een plaats verdient in Voorst. Daarmee plaatst ze Voorst op een achterstand. Wij hadden de discussie met de samenleving wel aangedurfd. We zijn ervan overtuigd dat in Voorst ook plekken te vinden zijn, waar één of twee windturbines geplaatst kunnen worden. Voorwaarde voor succes is dat omwonenden mede profijt van moeten kunnen hebben.
Wij noemen de nota duurzaamheid de energienota, omdat het college willens en wetens dezelfde fout maakt als breder in de samenleving vaak gemaakt wordt. Met duurzaamheid wordt dan vaak alleen energiebeleid bedoeld, maar het gaat om veel meer. People, Planet, Profit. Het gaat bij duurzaamheid in de eerste plaats om mensen. Wat zijn de gevolgen van ons handelen voor anderen? Voor hun leefgebied, voor eerlijke handel en mensenrechten. Het gaat om wie profiteert van al het werk dat gedaan wordt. Wordt er eerlijk gedeeld? Is het alleen de aandeelhouder en de manager of ook degene die het werk doet? Worden rechten van mensen erkend en beschermd? Wordt de zwakste ontzien? Dit zijn grote woorden bij grote problemen, die vaak mondiaal spelen. Maar een voorbeeld: wil je als gemeente wel zaken doen met een zorginstelling waarvan de directeur veel meer verdient dan tegenwoordig wettelijk is toegestaan? De onderdelen People en Profit blijven in deze duurzaamheidsnota helaas grotendeels buiten beeld. Wij vinden dat zeer teleurstellend.
Voorzitter, de conclusie van deze algemene beschouwing mag duidelijk zijn. Het college heeft stappen gezet, maar mist, naar onze mening de echte visie, over waar het uit wil komen. Dat kan ook niet anders, want de grootste dragende partij mist die visie op de samenleving. Tel daarbij op dat het CDA, waarvan je wel visie zou mogen verwachten, een flets profiel toont. En waar D66 voor staat, is ons tot op heden niet duidelijk geworden. Dan krijgt je dit beleid. Een beleid van net niet. Het is net niet voldoende. Het is net niet sociaal genoeg, net niet duurzaam genoeg, net niet genoeg maatschappelijk betrokken.
De bedoelingen zijn goed, maar uiteindelijk gaat dit het zo net niet worden. Het afgelopen jaar heeft PvdA-GroenLinks meermaals geprobeerd om u goede ideeën aan de hand te doen. U kon er zomaar gebruik van maken, omdat we niet alleen het goede voor onze gemeente willen, maar het beste. Helaas wees u die uitgestoken hand telkens weer af. U hebt aangegeven met iedereen samen te willen werken. Uw collegeprogramma heet “Samen Willen, Samen Doen”. Maar de praktijk is, dat de coalitie zich heeft ingegraven in het eigen gelijk. U schermt er telkens mee, Vertrouwen, schept vertrouwen. Maar het lijkt er op dat dit alleen bestemd is voor de coalitie en niet voor de oppositie.
Ook het komende jaar zullen we weer proberen op een constructieve wijze oppositie te voeren, om met onze ideeën een bijdrage leveren aan een beter beleid. Wij wensen het college toe dat het uit de loopgraaf komt, echt gaat luisteren naar wat leeft in de samenleving en bij andere partijen, zodat het een helemaal wordt in plaats van een net niet.
Erik Nobel, fractievoorzitter PvdA-GroenLinks
15 juni 2015